Museumwerelden Hohe Tauern

Pablo Picasso pochte al eens: „Geef me een museum en ik zal het vullen.” – Wat een van de beroemdste schilders ter wereld kon, kan een van de mooiste regio’s van Oostenrijk al lang – ja, onze musea staan vol met indrukwekkende feiten. Hier zijn zowel de natuur als de mensen die ermee leven de kunstenaars. De Museumswelten Hohen Tauern bestaan uit drie musea die zich elk bezighouden met de geschiedenis en de directe omgeving. Zo kun je in het Felberturmmuseum de schitterende en schaduwrijke kanten van de paardenhandel ontdekken, in het Keltendorf Stoanabichl kun je door de reconstructie van een meer dan 2000 jaar oud dorp wandelen en in het Noriker Paardenmuseum draait alles om het volhardende en goedaardige paardenras Noriker.

• Mittersill: Felberturm Museum
• Uttendorf:Keltendorf Stoanabichl
• Niedernsill: Noriker Paardenmuseum

De Felbertoren werd in de eerste helft van de 12e eeuw gebouwd en dankt zijn naam aan de ministeriële familie Felber; hij diende de heren van Velm als woonplaats en verdedigingstoren. In 1415 kwam de toren in het bezit van de aartsbisschoppen van Salzburg en werd hij vervolgens omgebouwd tot een "Diensttroadkasten". In 1812 werd het unieke gebouw met visgraatmetselwerk door de Beierse deelstaatregering geveild en kwam zo in particulier bezit en uiteindelijk in gemeentelijk bezit. In de 19e eeuw raakte de toren langzaam in verval en pas in 1963 werd hij opnieuw gerenoveerd en in stand gehouden, waarna er een streekmuseum van werd gemaakt. In 2021 werd het Felberturm-museum grondig gerenoveerd en richt het zich nu specifiek op het thema „Saumhandel“ en het leven van de „Samer“, oftewel de Saumhandelaren uit vervlogen tijden. Op het buitenterrein zijn typisch regionale bouwwerken te vinden, zoals een schoolgebouw uit 1609. Daarnaast staan er buiten de toren nog veel meer interessante gebouwen, zoals een boerenmolen of de Troadkasten.

Door de aanleg van een nieuwe waterleiding in Uttendorf werd in 1962 een begraafplaats uit de Hallstatt-periode ontdekt. Pas halverwege de 20e eeuw kwam aan het licht dat hier van ongeveer 1800 v.Chr. tot in de 4e eeuw n.Chr. de Kelten woonden. Tussen 1975 en 1990 vonden er regelmatig opgravingen plaats, waarbij 467 graven werden gevonden. Dankzij talrijke grafgiften, zoals een halsketting van barnsteen- en glaskralen, aardewerken en bronzen vaten en ijzeren messen, konden de onderzoekers inzicht krijgen in het leven van de Kelten en werden zelfs handelsbetrekkingen met Duitsland, Italië en Slovenië aangetoond. Tegenwoordig kun je het nagebouwde dorp bezoeken en de mystiek van het verleden op je in laten werken. Al bij de ingang is er iets bijzonders: bij het Stoanabichl wacht een enorme houten poort op je, waarna een smal pad zich omhoog slingert naar het dorp en je je midden in de late oudheid waant. Van de vuurplaats, waar de Kelten waarschijnlijk bijeenkwamen om te eten, tot aan de „weefmachine“ en de broodoven: daarboven vind je alles en het voelt alsof de tijd heeft stilgestaan. In 2001 werd begonnen met de reconstructie van het Keltendorp bij het Stoanabichl. Tot op heden zijn het hoofdgebouw, de weverij, de pottenbakkerij en het voorraadgebouw nagebouwd.

In het Norikermuseum draait, zoals de naam al aangeeft, alles om het paardenras Noriker. Bezoekers kunnen zich verheugen op een ware paardenwereld; naast de natuurgeschiedenis komt ook de cultuurgeschiedenis aan bod. De naam van het paardenras is afgeleid van de Romeinse provincie Noricum en de ontwikkeling tot het huidige type heeft vele veranderingen ondergaan. Tegenwoordig wordt er gefokt in vijf verschillende bloedlijnen. De Norikerpaarden zijn uitermate geschikt als trek-, rij- en pakpaard.