Elisa Pellosch

Als goudsmid vervaardigt ze unieke sieraden. Als opticien zorgt ze voor helderheid. Met haar handen geeft Elisa Pellosch vorm aan levenskwaliteit. De in Mittersill geboren tweeling laat zich graag leiden door haar intuïtie en geeft de dingen de tijd. Ze weet: sommige dingen moeten zich gewoon ontwikkelen. Net zoals zij zelf is opgegroeid in het bedrijf van haar ouders.

Van Karinthië naar Tirol, van Afrika via het Oosten, van Noord-Duitsland via de Amazone en het Caribisch gebied naar een eigen bedrijf in haar geboorteplaats. Maar laten we alles op zijn beurt bekijken. Nadat ze het negende schooljaar had afgerond, wist Elisa niet zo goed welke richting haar carrière op moest gaan. Ze had geen echte interesses – maar haar vader helpen in de werkplaats had ze altijd al leuk gevonden. Het moest dus iets ambachtelijks worden. Zo kwam ze terecht in Ferlach (Karinthië), waar ze de vakschool voor goudsmid afrondde – een vak dat haar vertrouwd was. Vervolgens haalde ze haar eindexamen in het kader van een tweejarige vervolgopleiding aan de glasvakschool in Kramsach. In Hall in Tirol volgde ze de leerling- en meesteropleiding tot opticien. Na acht jaar studieboeken bestuderen
en het vervaardigen van de meest uiteenlopende stukken had ze behoefte aan een pauze. De reisliefhebster besloot een tijdje op een cruiseschip te gaan werken. Elisa bracht bijna twee jaar door op een cruiseschip van AIDA. Daar deed ze ervaring op als juwelier. De medewerkers aan boord kwamen van overal vandaan. De multiculturele mix bevalt haar – ook vandaag de dag heeft ze nog contact met voormalige collega’s uit India en Duitsland. „Op het schip heb ik het vak geleerd“, glimlacht ze, „7 dagen per week, 6 maanden lang – zonder één vrije dag.“ Dit herhaalt ze twee keer, met tussendoor een pauze van twee maanden.

In 2013 keert ze uiteindelijk terug naar haar roots, naar haar geboortestreek. Ze werkt mee in het bedrijf van haar ouders en neemt al snel de leiding over. „Tenminste, op papier“, lacht ze. „Pas sinds 2021 voel ik me echt een onderneemster.“ Met de actieve steun van haar ouders groeit ze in haar rol als ondernemer. Ze is adviseur, ontwerpster, verkoopster en houdt zich bezig met inkoop, logistiek en reclame. Altijd bijblijven, meegaan met de trends – ook dat is belangrijk. Nadenken over wat past bij de mensen in de regio. Samen met haar trouwe medewerksters Elisabeth en Selina verrijkt ze het aanbod aan winkels en ambachtelijke bedrijven in Mittersill. „Om als ondernemer in een handelsplaats te kunnen overleven, is het enorm belangrijk om er zelf te zijn. Dat is precies wat kleine handelsbedrijven en daarmee ook Mittersill zo bijzonder maakt.“ Zelf hecht ze er veel waarde aan om lokaal te winkelen en zo de regionale economie en de lokale bedrijven te ondersteunen.

Vooral in de afgelopen twee jaar is het koopgedrag veranderd. Veel producten worden via webwinkels en internationale winkelplatforms verkocht. „Op het gebied van optometrie heeft deze trend zich echter nog niet doorgezet”, vertelt Elisa, die daar blij mee is. „Juist daar is vakkennis vereist en erg belangrijk.” Ze noemt contactlenzen als voorbeeld. Veel mensen weten niet dat het hier om een medisch product gaat. Dit moet op maat worden aangepast en het gebruik ervan moet worden gedemonstreerd. „Anders kun je meer schade aanrichten dan goed doen“, meent ze. Bij brillenglazen is het niet anders: de leek ziet of merkt het verschil tussen een opticienoplossing en online-glazen niet op het eerste gezicht. Maar als hij vervolgens wordt geconfronteerd met speciale lichtomstandigheden zoals dag – nacht – regen – zon – pc-verlichting enz., moet het oog naast een optimaal zicht ook worden beschermd. De gediplomeerde opticien houdt zich al geruime tijd bezig met het thema oogziekten. Ze heeft hiertoe ook al verschillende bijscholingen aan de universiteit van Jena gevolgd. Voor iedereen die het nog niet weet: Jena is dé hoofdstad van de optiek in Duitsland. In deze richting wil ze ook verdergaan.

Wat vindt ze zo leuk aan haar werk? Dat ze mensen met oogproblemen kan helpen en zo hun levenskwaliteit kan verbeteren. Wat ze hoopt: dat dit ook in de toekomst wordt gestimuleerd, door de lokale bevolking wordt omarmd en gewaardeerd blijft.